Elke dag vindt u in Het Nieuwsblad een gezondheidstip www.gezondheid.be
Related posts
Friday, June 13, 2008
Met baby op het vliegtuig
Iedere volwassene mag maximaal twee (soms maximaal één) kinderen of baby's meenemen op het vliegtuig. Maar je mag maar één kind (onder de twee jaar) op de schoot nemen. Meestal moet je dan maar een fractie van het normale tarief betalen.
Het andere kind moet omwille van de veiligheid op een stoel zitten en daar moet dan ook voor betaald worden, weliswaar meestal minder. Ook als je je kind in zijn eigen zitje mee wil nemen, moet je een aparte stoel reserveren en betalen. De meeste maatschappijen stellen specifieke eisen aan het kinderzitje. Een autostoel of reiswieg is wegens de afmetingen en vliegveiligheid niet toegestaan. Ook moet het zitje meestal aan het raam worden gezet, maar niet bij de nooduitgangen. Dus zeker tijdig reserveren.
Elke dag vindt u in Het Nieuwsblad een gezondheidstip www.gezondheid.be
Elke dag vindt u in Het Nieuwsblad een gezondheidstip www.gezondheid.be
Cellulite: er is geen ontkomen aan
De naakte waarheid: 85 procent van de vrouwen trekt een zuur gezicht als ze zich van achter bekijken in de spiegel. Cellulite. Sinaasappelhuid. Putjes in de poep. Niet mooi, zeker niet onder je nieuwste bikini. Hoe krijg je die ontsierende bobbeltjes zo snel mogelijk weg? En raak je er ooit echt van verlost?
tekst Kim Walckiers
QUOTE: Ruim de helft van de vrouwen met cellulite is erfelijk belast, bij de rest komt het door overgewicht en een passieve levensstijl / Sonja Kimpen
Het enige wat crèmes doen, is de opperhuid wat strakker maken, maar de kern van cellulite zit onder de huid
Een vaststelling: het eerste straaltje zon heeft amper geschenen en langs alle kanten worden we om de oren - of beter: om de billen - geslagen met wondermiddelen tegen cellulite. Nog een vaststelling: nog nooit iemand tegengekomen die verkondigt: 'Nu ben ik voorgoed die sinaasappelhuid kwijt.' Wat is er aan de hand? Worden we dan echt zo in het ootje genomen?
Sonja De Lannoy van Bodystyling, het instituut voor slankheid en figuurcorrectie, zorgt voor de eerste ontnuchtering: 'Neen, ik kan niemand garanderen dat ze hun cellulite zullen kwijtraken.' Bij Bodystyling bestrijden ze cellulite met ozontherapie. Daarbij ga je in een soort afgesloten badkuip zitten waarin ozon wordt verstoven op je lichaam. 'Dat zet de poriën open en zorgt voor een huidversteviging, een snellere afvoer van afvalstoffen en een betere bloedcirculatie', zegt De Lannoy. 'Maar bij de ene werkt de behandeling beter dan bij de andere. De hardnekkigheid van cellulite is bij iedereen verschillend. Vooral jonge mensen mogen hopen op resultaat.'
Veel water
Een behandeling bij Bodystyling is evenwel niet goedkoop: voor twintig beurten betaal je 400 euro. En wat daarna? Is het bestrijden van je sinaasappelhuid niet een beetje dweilen met de kraan open? Sonja De Lannoy: 'Het is simpel: je krijgt een blijvend resultaat als je er ook blijft op letten. Begin je meteen weer chips en frieten binnen te schrokken, tja, dan zal alles snel voor niets geweest zijn. Drink je veel water, eet je veel groenten en fruit en neem je voldoende beweging, dan kan je je mooie figuur toch een jaar behouden. Dan is een nieuwe behandeling wellicht weer welkom.'
Diëten
Nog zo'n ontnuchterende tante: gezondheidsgoeroe Sonja Kimpen. 'Ruim de helft van de vrouwen met cellulite is erfelijk belast, bij het andere deel komt het door overgewicht en een passieve levensstijl', zegt Kimpen. 'In beide gevallen ligt de oplossing enkel in een gezonde, evenwichtige, actieve levensstijl. Streng diëten heeft weinig zin, want de kans dat je snel weer op je oude gewicht zit, is groot. En hoe meer je met je lichaam jojoot, hoe minder spierweefsel je overhoudt en hoe meer vetcellen je opslaat. Een stabiel lichaamsgewicht is cruciaal in de beperking van cellulite.'
Met crèmes, pillen of andere alternatieve therapieën hoef je bij Kimpen niet af te komen. 'Als er ook maar één van die dingen zou werken, dan zou geen enkele vrouw nog cellulite hebben, toch? Klinkklare nonsens, dat is het.'
Op het internet vind je allerlei voedingsmiddelen die al dan niet bevorderlijk zouden zijn voor de afbraak van sinaasappelhuid. Asperges, broccoli, prei, andijvie, witte selder en peterselie, ananas, peren, zwarte en rode bessen, meloen... Kimpen: 'Men kiest deze middelen omdat ze de reputatie hebben vochtafdrijvend te werken, maar er meer van eten om cellulite te verminderen, haalt niets uit. De beste strategie is heel gevarieerd te eten. Ik raad aan tot 60 verschillende voedingsmiddelen per week te eten en dit te combineren met een actieve levensstijl. Je lichaam vraagt nu eenmaal onderhoud.'
(DRIE KADERSTUKKEN)
Masseren helpt
Je kan geen apotheek binnenstappen zonder geconfronteerd te worden met grote reclamefoto's van een stel strakke billen op het strand. Daaronder staat een uiterst elegant potje dat je belooft binnen de vier weken er ook zo uit te zien. Boerenbedrog? Een beetje wel. Het enige wat die crèmes doen, is de opperhuid wat strakker maken, maar de kern van cellulite zit onder de huid. Het is bovendien niet enkel het zalfje dat het hem doet, maar ook en vooral de masserende bewegingen terwijl je het goedje smeert.
De stimulerende werking van massage kan niet genoeg beklemtoond worden. Elke dag tien minuutjes uittrekken is geen luxe. Masseer de huid in cirkelvormige bewegingen van onder naar boven in de richting van je hart, tot je er rood van ziet. Je kan daarvoor een sisalhandschoen of een stevige borstel gebruiken. Geen betere manier om de bloedcirculatie op gang te brengen. Helemaal ideaal is daarna te gaan sporten.
De grove middelen
- Mesotherapie: Via kleine injecties wordt een vloeistof ingespoten. Om het resultaat te behouden, zijn er onderhoudsbehandelingen nodig. Een eerste behandeling kost 145 euro, de volgende sessies kosten 105 euro. 'Dit zorgt voor een tijdelijke zwelling onder de huid die de onderliggende imperfecties camoufleert', zegt plastisch chirurg Hannah Cools. 'Het heeft een zeer gering effect.'
- Endermologie: De huid wordt mechanisch gemasseerd. Bij sommige schoonheidsspecialisten kan je deze behandeling volgen. Sonja De Lannoy van Bodystyling is een fan.
- Laser: Een laserbehandeling stimuleert de microcirculatie en heeft een drainerende werking. De behandeling is volledig pijnloos. Reken op 60 euro per sessie, 10 sessies zijn noodzakelijk. Dokter Cools: 'Ik geloof hier absoluut niet in.'
- Liposculptuur: Een techniek om met een naald vetophopingen te verwijderen, onder plaatselijke verdoving. 15 tot 25 sessies zijn nodig voor een goed resultaat. Het kost minstens 30 euro per zone, per behandeling. Hannah Cools: 'Na een liposculptuur heb je nog evenveel vetcellen, maar de contour is verbeterd. Daardoor is er minder cellulite te zien. Dit resultaat is blijvend, zelfs als je verdikt.'
Wat is cellulite?
- Ten eerste: cellulite is geen cellulitis. Cellulitis is een term voor een ontsteking van de vetcel; cellulite wijst op het fenomeen sinaasappelhuid.
- Cellulite kan veel oorzaken hebben. Een hoge oestrogeenspiegel is er een van. Oestrogeen - het vrouwelijke hormoon bij uitstek - bevordert immers de vet- en vochtopslag. Vrouwen hebben meer oestrogeen in hun lichaam tijdens overgangsfasen: de puberteit, zwangerschappen en de menopauze. Ook tijdens de menstruatie en door pilgebruik schiet je oestrogeenpeil de hoogte in.
- Andere oorzaken zijn erfelijkheid, leeftijd, een ongezonde en immobiele levensstijl, stress en vooral een slechte bloedcirculatie. Je lichaamsbouw doet niets terzake.
- De kussentjes in de sinaasappelhuid worden gevormd door vetcellen. De putjes zijn verhard bindweefsel dat de huid naar beneden trekt.
- Alles heeft zijn reden: cellulite is er niet alleen om je billen te ontsieren, het is een voorbereiding op een eventuele zwangerschap.
Een vraag over gezondheid? Mail naar gezond@nieuwsblad.be
tekst Kim Walckiers
QUOTE: Ruim de helft van de vrouwen met cellulite is erfelijk belast, bij de rest komt het door overgewicht en een passieve levensstijl / Sonja Kimpen
Het enige wat crèmes doen, is de opperhuid wat strakker maken, maar de kern van cellulite zit onder de huid
Een vaststelling: het eerste straaltje zon heeft amper geschenen en langs alle kanten worden we om de oren - of beter: om de billen - geslagen met wondermiddelen tegen cellulite. Nog een vaststelling: nog nooit iemand tegengekomen die verkondigt: 'Nu ben ik voorgoed die sinaasappelhuid kwijt.' Wat is er aan de hand? Worden we dan echt zo in het ootje genomen?
Sonja De Lannoy van Bodystyling, het instituut voor slankheid en figuurcorrectie, zorgt voor de eerste ontnuchtering: 'Neen, ik kan niemand garanderen dat ze hun cellulite zullen kwijtraken.' Bij Bodystyling bestrijden ze cellulite met ozontherapie. Daarbij ga je in een soort afgesloten badkuip zitten waarin ozon wordt verstoven op je lichaam. 'Dat zet de poriën open en zorgt voor een huidversteviging, een snellere afvoer van afvalstoffen en een betere bloedcirculatie', zegt De Lannoy. 'Maar bij de ene werkt de behandeling beter dan bij de andere. De hardnekkigheid van cellulite is bij iedereen verschillend. Vooral jonge mensen mogen hopen op resultaat.'
Veel water
Een behandeling bij Bodystyling is evenwel niet goedkoop: voor twintig beurten betaal je 400 euro. En wat daarna? Is het bestrijden van je sinaasappelhuid niet een beetje dweilen met de kraan open? Sonja De Lannoy: 'Het is simpel: je krijgt een blijvend resultaat als je er ook blijft op letten. Begin je meteen weer chips en frieten binnen te schrokken, tja, dan zal alles snel voor niets geweest zijn. Drink je veel water, eet je veel groenten en fruit en neem je voldoende beweging, dan kan je je mooie figuur toch een jaar behouden. Dan is een nieuwe behandeling wellicht weer welkom.'
Diëten
Nog zo'n ontnuchterende tante: gezondheidsgoeroe Sonja Kimpen. 'Ruim de helft van de vrouwen met cellulite is erfelijk belast, bij het andere deel komt het door overgewicht en een passieve levensstijl', zegt Kimpen. 'In beide gevallen ligt de oplossing enkel in een gezonde, evenwichtige, actieve levensstijl. Streng diëten heeft weinig zin, want de kans dat je snel weer op je oude gewicht zit, is groot. En hoe meer je met je lichaam jojoot, hoe minder spierweefsel je overhoudt en hoe meer vetcellen je opslaat. Een stabiel lichaamsgewicht is cruciaal in de beperking van cellulite.'
Met crèmes, pillen of andere alternatieve therapieën hoef je bij Kimpen niet af te komen. 'Als er ook maar één van die dingen zou werken, dan zou geen enkele vrouw nog cellulite hebben, toch? Klinkklare nonsens, dat is het.'
Op het internet vind je allerlei voedingsmiddelen die al dan niet bevorderlijk zouden zijn voor de afbraak van sinaasappelhuid. Asperges, broccoli, prei, andijvie, witte selder en peterselie, ananas, peren, zwarte en rode bessen, meloen... Kimpen: 'Men kiest deze middelen omdat ze de reputatie hebben vochtafdrijvend te werken, maar er meer van eten om cellulite te verminderen, haalt niets uit. De beste strategie is heel gevarieerd te eten. Ik raad aan tot 60 verschillende voedingsmiddelen per week te eten en dit te combineren met een actieve levensstijl. Je lichaam vraagt nu eenmaal onderhoud.'
(DRIE KADERSTUKKEN)
Masseren helpt
Je kan geen apotheek binnenstappen zonder geconfronteerd te worden met grote reclamefoto's van een stel strakke billen op het strand. Daaronder staat een uiterst elegant potje dat je belooft binnen de vier weken er ook zo uit te zien. Boerenbedrog? Een beetje wel. Het enige wat die crèmes doen, is de opperhuid wat strakker maken, maar de kern van cellulite zit onder de huid. Het is bovendien niet enkel het zalfje dat het hem doet, maar ook en vooral de masserende bewegingen terwijl je het goedje smeert.
De stimulerende werking van massage kan niet genoeg beklemtoond worden. Elke dag tien minuutjes uittrekken is geen luxe. Masseer de huid in cirkelvormige bewegingen van onder naar boven in de richting van je hart, tot je er rood van ziet. Je kan daarvoor een sisalhandschoen of een stevige borstel gebruiken. Geen betere manier om de bloedcirculatie op gang te brengen. Helemaal ideaal is daarna te gaan sporten.
De grove middelen
- Mesotherapie: Via kleine injecties wordt een vloeistof ingespoten. Om het resultaat te behouden, zijn er onderhoudsbehandelingen nodig. Een eerste behandeling kost 145 euro, de volgende sessies kosten 105 euro. 'Dit zorgt voor een tijdelijke zwelling onder de huid die de onderliggende imperfecties camoufleert', zegt plastisch chirurg Hannah Cools. 'Het heeft een zeer gering effect.'
- Endermologie: De huid wordt mechanisch gemasseerd. Bij sommige schoonheidsspecialisten kan je deze behandeling volgen. Sonja De Lannoy van Bodystyling is een fan.
- Laser: Een laserbehandeling stimuleert de microcirculatie en heeft een drainerende werking. De behandeling is volledig pijnloos. Reken op 60 euro per sessie, 10 sessies zijn noodzakelijk. Dokter Cools: 'Ik geloof hier absoluut niet in.'
- Liposculptuur: Een techniek om met een naald vetophopingen te verwijderen, onder plaatselijke verdoving. 15 tot 25 sessies zijn nodig voor een goed resultaat. Het kost minstens 30 euro per zone, per behandeling. Hannah Cools: 'Na een liposculptuur heb je nog evenveel vetcellen, maar de contour is verbeterd. Daardoor is er minder cellulite te zien. Dit resultaat is blijvend, zelfs als je verdikt.'
Wat is cellulite?
- Ten eerste: cellulite is geen cellulitis. Cellulitis is een term voor een ontsteking van de vetcel; cellulite wijst op het fenomeen sinaasappelhuid.
- Cellulite kan veel oorzaken hebben. Een hoge oestrogeenspiegel is er een van. Oestrogeen - het vrouwelijke hormoon bij uitstek - bevordert immers de vet- en vochtopslag. Vrouwen hebben meer oestrogeen in hun lichaam tijdens overgangsfasen: de puberteit, zwangerschappen en de menopauze. Ook tijdens de menstruatie en door pilgebruik schiet je oestrogeenpeil de hoogte in.
- Andere oorzaken zijn erfelijkheid, leeftijd, een ongezonde en immobiele levensstijl, stress en vooral een slechte bloedcirculatie. Je lichaamsbouw doet niets terzake.
- De kussentjes in de sinaasappelhuid worden gevormd door vetcellen. De putjes zijn verhard bindweefsel dat de huid naar beneden trekt.
- Alles heeft zijn reden: cellulite is er niet alleen om je billen te ontsieren, het is een voorbereiding op een eventuele zwangerschap.
Een vraag over gezondheid? Mail naar gezond@nieuwsblad.be
Related posts
Thursday, June 12, 2008
Mogen baby's op het vliegtuig?
Pasgeboren baby's mogen pas vervoerd worden vanaf dag 7. Ook moet de bevalling zonder complicaties zijn verlopen. Premature baby's worden door de meeste luchtvaartmaatschappijen geweigerd. Controleer altijd vooraf bij de luchtvaartmaatschappij vanaf welke leeftijd kinderen mogen meevliegen.
Aangeraden wordt om niet te vliegen met baby's onder de zes weken. Omdat hun longetjes nog niet voldoende zijn ontwikkeld, kan vliegen gevaarlijk zijn voor hun gezondheid. Indien het niet echt moet, wordt meestal geadviseerd te wachten tot de baby tien maanden is om te vliegen. Dat geldt zeker voor langeafstandsvluchten.
Als kinderen besmet zijn met besmettelijke kinderziektes zoals bof, kinkhoest, mazelen, rode hond, waterpokken... mogen zij niet vliegen zonder medische verklaring waarin staat aangegeven dat het veilig is om te vliegen. Ook als je kind verkouden is, een verstopt neusje of een oor- of keelontsteking heeft, is het aan te raden de vlucht even uit te stellen of alleszins vooraf met je huisarts te overleggen. Door de ziekte kan de druk op de oren tijdens het vliegen namelijk erg pijnlijk en soms zelfs gevaarlijk zijn.
Elke dag vindt u in Het Nieuwsblad een gezondheidstip www.gezondheid.be
Als kinderen besmet zijn met besmettelijke kinderziektes zoals bof, kinkhoest, mazelen, rode hond, waterpokken... mogen zij niet vliegen zonder medische verklaring waarin staat aangegeven dat het veilig is om te vliegen. Ook als je kind verkouden is, een verstopt neusje of een oor- of keelontsteking heeft, is het aan te raden de vlucht even uit te stellen of alleszins vooraf met je huisarts te overleggen. Door de ziekte kan de druk op de oren tijdens het vliegen namelijk erg pijnlijk en soms zelfs gevaarlijk zijn.
Elke dag vindt u in Het Nieuwsblad een gezondheidstip www.gezondheid.be
Related posts
'Dit is een droom die uitkomt'
Een maand geleden, net voor de examens, klom Elke Maertens (18) uit Roeselare op een koersfiets. Sindsdien is ze niet meer te stoppen, ook al mist ze haar rechterbovenbeen. 'Ik ben zo lang gefrustreerd geweest omdat ik door mijn handicap niets kon doen. Nu merk ik dat het perfect kan, als je er maar voor gaat.'
Elke werd geboren zonder rechterbovenbeen, waardoor haar kniegewricht vergroeid was met haar heup. 'Ik heb wel een prothese, maar ik kon mijn been niet gemakkelijk plooien omdat ik geen knie had en omdat mijn voet recht naar voren stond.'
'Op mijn twaalfde werd ik geopereerd. Ik was eigenlijk een proefkonijn, want niemand anders in België heeft dezelfde ingreep ondergaan. Ze hebben mijn knie losgemaakt van mijn heup en mijn been gedraaid, zodat ik mijn been nu beter kan gebruiken en efficiënter kan plooien.'
Door de operatie veranderde Elkes leven. Ze moest opnieuw leren lopen en anders leren zitten in de auto. Nu ze toch van nul moest herbeginnen, ging haar wereld ineens helemaal open. 'Ik heb altijd interesse gehad in sport, vooral wielrennen, en ik ben altijd jaloers geweest op mensen die aan competitiesport deden. Ik heb lang gefietst met één been. Het andere pedaal werd vastgezet, zodat ik mijn rechterbeen daarop kon laten rusten.'
'Dat lukte wel, zeker omdat ik veel spieren heb in mijn linkerbeen. Maar op den duur wilde ik méér. En toen kreeg ik de oude koersfiets van mijn broer.'
Sinds enkele weken zet Elke door, met vallen en opstaan. 'Dit is een nieuw hoofdstuk voor mij. Vroeger zwom ik af en toe omdat dat nog kon met een been. Nu kruip ik vrijdag, zaterdag én zondag telkens een of twee uren de fiets op. Het is een droom om dit te kunnen doen.'
En toch was het soms doorbijten. 'Ik heb een gewone haakpedaal. Het is niet altijd simpel om de prothese daar goed in te krijgen. Als ik dan ergens de straat oversteek en mijn been vliegt eruit, is het wel eens sukkelen om weer te starten.'
De grootste dobber was haar fysieke conditie. Doordat ze veel minder aan sport had kunnen doen dan haar leeftijdsgenoten, kwam Elke van ver. 'Toch voel ik mijn kracht toenemen. Doordat mijn ene been vijf keer kleiner is dan het andere, zal ik ze nooit allebei even goed kunnen gebruiken.'
'Ik besef dan ook dat ik nooit een Tom Boonen kan worden. Voor mij is fietsen gewoon vermoeiender. Maar meedoen aan wedstrijden voor mensen met een handicap lijkt me heel fijn. Nu ik eraan begonnen ben, ben ik best ambitieus.'
Haar fietstochten zijn voor Elke een echte uitlaatklep geworden. 'Ik vergeet alles, zet mijn verstand op nul en ga ervoor. Dat doet echt deugd. Het lijkt me ook heerlijk om aan te sluiten bij een sportclub voor mensen met een handicap, zodat we in groep kunnen trainen en elkaar kunnen steunen.'
'Ik kijk ook enorm op naar ervaren fietsers met een handicap, zoals Alain Goolaerts en Jan Boyen. Belgisch of olympisch kampioen word je niet zomaar, je hebt daar heel wat uithoudingsvermogen voor nodig.'
Elke wil nog heel veel leren, zoals pelotontechnieken, lange afstanden rijden en fietstechnieken. Maar dat is voor haar geen hinderpaal. 'Ik ben zo lang gefrustreerd geweest omdat ik door mijn handicap niets kon doen. Nu merk ik dat het perfect kan, als je er maar voor gaat.'
Elke werd geboren zonder rechterbovenbeen, waardoor haar kniegewricht vergroeid was met haar heup. 'Ik heb wel een prothese, maar ik kon mijn been niet gemakkelijk plooien omdat ik geen knie had en omdat mijn voet recht naar voren stond.'
'Op mijn twaalfde werd ik geopereerd. Ik was eigenlijk een proefkonijn, want niemand anders in België heeft dezelfde ingreep ondergaan. Ze hebben mijn knie losgemaakt van mijn heup en mijn been gedraaid, zodat ik mijn been nu beter kan gebruiken en efficiënter kan plooien.'
Door de operatie veranderde Elkes leven. Ze moest opnieuw leren lopen en anders leren zitten in de auto. Nu ze toch van nul moest herbeginnen, ging haar wereld ineens helemaal open. 'Ik heb altijd interesse gehad in sport, vooral wielrennen, en ik ben altijd jaloers geweest op mensen die aan competitiesport deden. Ik heb lang gefietst met één been. Het andere pedaal werd vastgezet, zodat ik mijn rechterbeen daarop kon laten rusten.'
'Dat lukte wel, zeker omdat ik veel spieren heb in mijn linkerbeen. Maar op den duur wilde ik méér. En toen kreeg ik de oude koersfiets van mijn broer.'
Sinds enkele weken zet Elke door, met vallen en opstaan. 'Dit is een nieuw hoofdstuk voor mij. Vroeger zwom ik af en toe omdat dat nog kon met een been. Nu kruip ik vrijdag, zaterdag én zondag telkens een of twee uren de fiets op. Het is een droom om dit te kunnen doen.'
En toch was het soms doorbijten. 'Ik heb een gewone haakpedaal. Het is niet altijd simpel om de prothese daar goed in te krijgen. Als ik dan ergens de straat oversteek en mijn been vliegt eruit, is het wel eens sukkelen om weer te starten.'
De grootste dobber was haar fysieke conditie. Doordat ze veel minder aan sport had kunnen doen dan haar leeftijdsgenoten, kwam Elke van ver. 'Toch voel ik mijn kracht toenemen. Doordat mijn ene been vijf keer kleiner is dan het andere, zal ik ze nooit allebei even goed kunnen gebruiken.'
'Ik besef dan ook dat ik nooit een Tom Boonen kan worden. Voor mij is fietsen gewoon vermoeiender. Maar meedoen aan wedstrijden voor mensen met een handicap lijkt me heel fijn. Nu ik eraan begonnen ben, ben ik best ambitieus.'
Haar fietstochten zijn voor Elke een echte uitlaatklep geworden. 'Ik vergeet alles, zet mijn verstand op nul en ga ervoor. Dat doet echt deugd. Het lijkt me ook heerlijk om aan te sluiten bij een sportclub voor mensen met een handicap, zodat we in groep kunnen trainen en elkaar kunnen steunen.'
'Ik kijk ook enorm op naar ervaren fietsers met een handicap, zoals Alain Goolaerts en Jan Boyen. Belgisch of olympisch kampioen word je niet zomaar, je hebt daar heel wat uithoudingsvermogen voor nodig.'
Elke wil nog heel veel leren, zoals pelotontechnieken, lange afstanden rijden en fietstechnieken. Maar dat is voor haar geen hinderpaal. 'Ik ben zo lang gefrustreerd geweest omdat ik door mijn handicap niets kon doen. Nu merk ik dat het perfect kan, als je er maar voor gaat.'
Related posts
Wednesday, June 11, 2008
Belgen slikken nog altijd te veel antibiotica
Mediacampagnes hebben het antibioticagebruik in België doen dalen, maar het loopt nog steeds grondig fout. De Belgen gebruiken nog veel te veel antibiotica. Artsen schrijven te veel voor en gebruikers omzeilen de wet.
'Tussen 1985 en 1999 steeg het antibioticagebruik in België sterk. Maar vanaf het jaar 2000 is het opmerkelijk gedaald. De mediacampagnes hebben effect.' Herman Goossens van de Universiteit Antwerpen bracht het goede nieuws tijdens een internationaal seminarie in het Europese Centrum voor Ziektepreventie en -Controle (ECDC) in Stockholm. 'De bewustmakingscampagnes hebben de uitgaven voor antibiotica in België in de eerste lijn van 220 miljoen euro in 1998 teruggebracht naar 150 miljoen in 2006.'
De daling van het antibioticagebruik heeft ook het aantal weerbarstige (resistente) bacteriën gevoelig teruggedrongen, zo blijkt uit de gegevens die nationaal ingezameld zijn van enkele veel voorkomende ziektekiemen . Maar Belgen behoren in Europa nog altijd tot de grootverbruikers wat antibiotica betreft . Europees bekeken zijn het vooral de zuidelijke landen die te veel gebruiken. In Scandinavië is er nauwelijks een resistentieprobleem. 'Artsen en patiënten grijpen te gemakkelijk naar de pillen. Daardoor dreigen antibiotica hun effect tegen de ziektekiemen te verliezen, en vervangmiddelen zijn nog niet in zicht', waarschuwen de experts. Dat ziektekiemen moeilijker te bestrijden worden door de overconsumptie van antibiotica, is intussen overtuigend aangetoond. In een groep van tweehonderd vrijwilligers bleek meer dan een kwart bacteriën in de keel te dragen die al ongevoelig geworden waren voor een antibioticum. Nadat de helft van de groep antibiotica kreeg toegediend, steeg dat aandeel resistente bacteriën in die groepshelft tot bijna honderd procent. In de andere helft die geen antibiotica kreeg, bleef de resistentie constant.
Opmerkelijk was ook dat zes maanden na de test de resistentie in de behandelde groep nog steeds verhoogd was. 'Het effect kan een jaar doorwerken', aldus Goossens.
'In België dringen gelukkig steeds minder patiënten aan als hun arts weigert antibiotica voor te schrijven omdat de infectie viraal is', zegt Goossens. 'Antibiotica hebben bijvoorbeeld geen enkel nut tegen een acute hoest die wijst op een virale infectie en toch worden ze er vaak voor voorgeschreven.'
In de winter stijgt het antibioticaverbruik, omdat luchtwegeninfecties dan meer voorkomen. Maar ook antibiotica die helemaal niet werken tegen luchtwegeninfecties, worden meer verkocht in de winter, wat wijst op zinloze overconsumptie. Tot de helft van alle antibiotica zou zonder nut gebruikt worden.
Naast het voorschrijfgedrag van artsen en de zelfmedicatie door patiënten die nog oude pillen hebben liggen, vormt de illegale verkoop een probleem. De internationale experts melden dat sommige apothekers, ook in België, de pillen leveren als je het gewoon vraagt, zonder voorschrift.
Een andere bedreiging komt van de veeteelt. Sinds 2006 mogen antibiotica niet meer in veevoer gemengd worden als groeibevorderaar, maar bedrijven omzeilen die regels, beweren experts, door antibiotica niet in het voer te mengen, maar als 'medicijn' apart te geven. Op die manier neemt het antibioticagebruik, onder meer van tetracyclines, in de veeteelt opnieuw toe.
'Het vlees bevat daardoor hooguit sporen van antibiotica, maar de resistente bacteriën van het vee kunnen wel in ons voedsel zitten', waarschuwt een expert. 'Sommige bacteriën in vlees overleven de braadpan. En wie slordig omspringt met mogelijk rauw vleesvocht, kan er het ander voedsel in de keuken mee besmetten.'
In de praktijk treffen de resistente bacteriën uit de veeteelt vooral de landbouwers zelf en hun directe buren, die er het meest aan worden blootgesteld.
'We leven in de illusie dat we altijd antibiotica zullen hebben, maar er zijn geen fundamenteel nieuwe middelen meer in ontwikkeling, de pijplijn is zo goed als leeg', zegt Otto Cars van de Universiteit van Uppsala. 'De farmaceutische industrie levert tegenwoordig meer lifestyle middelen dan levensreddende geneesmiddelen.'
De daling van het antibioticagebruik heeft ook het aantal weerbarstige (resistente) bacteriën gevoelig teruggedrongen, zo blijkt uit de gegevens die nationaal ingezameld zijn van enkele veel voorkomende ziektekiemen . Maar Belgen behoren in Europa nog altijd tot de grootverbruikers wat antibiotica betreft . Europees bekeken zijn het vooral de zuidelijke landen die te veel gebruiken. In Scandinavië is er nauwelijks een resistentieprobleem. 'Artsen en patiënten grijpen te gemakkelijk naar de pillen. Daardoor dreigen antibiotica hun effect tegen de ziektekiemen te verliezen, en vervangmiddelen zijn nog niet in zicht', waarschuwen de experts. Dat ziektekiemen moeilijker te bestrijden worden door de overconsumptie van antibiotica, is intussen overtuigend aangetoond. In een groep van tweehonderd vrijwilligers bleek meer dan een kwart bacteriën in de keel te dragen die al ongevoelig geworden waren voor een antibioticum. Nadat de helft van de groep antibiotica kreeg toegediend, steeg dat aandeel resistente bacteriën in die groepshelft tot bijna honderd procent. In de andere helft die geen antibiotica kreeg, bleef de resistentie constant.
Opmerkelijk was ook dat zes maanden na de test de resistentie in de behandelde groep nog steeds verhoogd was. 'Het effect kan een jaar doorwerken', aldus Goossens.
'In België dringen gelukkig steeds minder patiënten aan als hun arts weigert antibiotica voor te schrijven omdat de infectie viraal is', zegt Goossens. 'Antibiotica hebben bijvoorbeeld geen enkel nut tegen een acute hoest die wijst op een virale infectie en toch worden ze er vaak voor voorgeschreven.'
In de winter stijgt het antibioticaverbruik, omdat luchtwegeninfecties dan meer voorkomen. Maar ook antibiotica die helemaal niet werken tegen luchtwegeninfecties, worden meer verkocht in de winter, wat wijst op zinloze overconsumptie. Tot de helft van alle antibiotica zou zonder nut gebruikt worden.
Naast het voorschrijfgedrag van artsen en de zelfmedicatie door patiënten die nog oude pillen hebben liggen, vormt de illegale verkoop een probleem. De internationale experts melden dat sommige apothekers, ook in België, de pillen leveren als je het gewoon vraagt, zonder voorschrift.
Een andere bedreiging komt van de veeteelt. Sinds 2006 mogen antibiotica niet meer in veevoer gemengd worden als groeibevorderaar, maar bedrijven omzeilen die regels, beweren experts, door antibiotica niet in het voer te mengen, maar als 'medicijn' apart te geven. Op die manier neemt het antibioticagebruik, onder meer van tetracyclines, in de veeteelt opnieuw toe.
'Het vlees bevat daardoor hooguit sporen van antibiotica, maar de resistente bacteriën van het vee kunnen wel in ons voedsel zitten', waarschuwt een expert. 'Sommige bacteriën in vlees overleven de braadpan. En wie slordig omspringt met mogelijk rauw vleesvocht, kan er het ander voedsel in de keuken mee besmetten.'
In de praktijk treffen de resistente bacteriën uit de veeteelt vooral de landbouwers zelf en hun directe buren, die er het meest aan worden blootgesteld.
'We leven in de illusie dat we altijd antibiotica zullen hebben, maar er zijn geen fundamenteel nieuwe middelen meer in ontwikkeling, de pijplijn is zo goed als leeg', zegt Otto Cars van de Universiteit van Uppsala. 'De farmaceutische industrie levert tegenwoordig meer lifestyle middelen dan levensreddende geneesmiddelen.'
Related posts
Belg zet eisprong op foto
De eisprong, toch de start van elk menselijk leven, is voor het eerst duidelijk gefotografeerd. En het is dan nog de Belgische professor Jacques Donnez die erin is geslaagd.
De professor, verbonden aan de Franstalige katholieke universiteit van Louvain-la-Neuve, erkent dat het eigenlijk om een toevalstreffer gaat. Hij maakte het beeld terwijl hij een gedeeltelijke hysterectomie (verwijdering van de baarmoeder) voorbereidde bij een 45-jarige vrouw. Tot nog toe werd de sprong van een eitje gezien als een plotseling, explosief gebeuren. Maar de beelden bewijzen dat een eisprong of ovulatie vijftien minuten aansleept.
'Deze foto's zijn van groot belang om het mechanisme van de eisprong beter te begrijpen', zegt professor Donnez in het blad wetenschappelijk blad The New Scientist . In het verleden zijn nog wel pogingen gedaan om de zaak te fotograferen, maar dat leverde alleen maar wazige beelden op. Ook bij dieren werd al gepoogd het mechanisme in beeld te brengen. 'Zelfs als we dan de hormonenspiegel controleren, wat ons toelaat het tijdstip van de ovulatie te voorspellen, lukt het fotograferen zelden', zegt Darryll Russel van de universiteit in het Australische Adelaide, die veel belang hecht aan de Belgische primeur. (pdb)
'Deze foto's zijn van groot belang om het mechanisme van de eisprong beter te begrijpen', zegt professor Donnez in het blad wetenschappelijk blad The New Scientist . In het verleden zijn nog wel pogingen gedaan om de zaak te fotograferen, maar dat leverde alleen maar wazige beelden op. Ook bij dieren werd al gepoogd het mechanisme in beeld te brengen. 'Zelfs als we dan de hormonenspiegel controleren, wat ons toelaat het tijdstip van de ovulatie te voorspellen, lukt het fotograferen zelden', zegt Darryll Russel van de universiteit in het Australische Adelaide, die veel belang hecht aan de Belgische primeur. (pdb)
Related posts
Stoppen met roken moeilijker tijdens EK
DEN HAAG - Wie zich had voorgenomen rond deze tijd te stoppen met roken en tegelijk voetballiefhebber is, kan de poging beter uitstellen.
Het Nederlandse onderzoek TNS NIPO heeft uitgewezen dat voor bijna een kwart van de mannelijke rokers een spannende EK-wedstrijd het lastig maakt de sigaret voorgoed te doven. Bij de Nederlandse vrouwen heeft 14 procent het nu moeilijker.
Uit de peiling van TNS NIPO blijkt ook dat de zomervakantie een nog grotere drempel is om een stoppoging te ondernemen dan het EK voetbal. Ruim een op de drie rokers (37 procent) vindt het zeer moeilijk om in de zomerperiode te stoppen. Van de rokende jongeren (18 tot en met 34 jaar) zegt 44 procent dat.
Uit de peiling van TNS NIPO blijkt ook dat de zomervakantie een nog grotere drempel is om een stoppoging te ondernemen dan het EK voetbal. Ruim een op de drie rokers (37 procent) vindt het zeer moeilijk om in de zomerperiode te stoppen. Van de rokende jongeren (18 tot en met 34 jaar) zegt 44 procent dat.
Related posts
Subscribe to:
Posts (Atom)